Paweł Czarnowski zwany Pankiem
ur. 1884 zm. 1977
wieś Kruszewo, parafia Sokoły, archidiecezja białostocka
wieś Osobne, parafia Szczepankowo, diecezja łomżyńska

Paweł Czarnowski przydomek zawdzięczał stylowi bycia. Okolice Wysokiego Mazowieckiego zamieszkiwała drobna szlachta, przynależność do której z dumą i do śmierci Paweł podkreślał.

W 1902 roku, wraz z bratem Janem, wyruszył do Ameryki. Moralna kondycja zarobkowej emigracji polskiej była dlań szokiem. Ku osłupieni rodziny postanowił wrócić, co uczynił zarobiwszy na bilet powrotny. Jedyną pamiątką z tej wyprawy był reprint Śpiewnika Pelplińskiego. Dotarł do Kruszewa w przeddzień wojny rosyjsko - japońskiej 1905 roku i w ten sposób niebawem oparł się w Mandżurii. Na skutek odniesionej rany po roku zwolniono go ze służby.

Z pierwszego małżeństwa zawartego w 1912 roku doczekał się dwóch córek (w tym Anny, o której poniżej). Po sześciu latach Jego małżonka (Lucyna Perkowska, wnuczka ziemianina, burmistrza Wysokiego Mazowieckiego Apolinarego Perkowskiego, powstańca styczniowego i zesłańca) zmarła na hiszpankę. Jako, że swatano młodego wdowca z bliską kuzynką, konno wyruszył po zgodę biskupa. A była to wówczas diecezja płocka. Otrzymawszy, „czego dla dobra swoich sierót” pragnął, ożenił się ponownie i spłodził jeszcze siedmioro zdrowych dzieci.

więcej

Aktualności

Monodia na fb

Wejść na stronę: 1894 (Dziś: 1)