pieśń 894

Ufam w Bogu w nieszczęściu mem,
Że On mnie pocieszy,
A w tak wielkim żalu moim,
Łaskawie rozśmieszy.

Obróci mój płacz w wesele,
Przydawszy rozkoszy;
Nich potężna i zła chwila,
Łatwo ją rozproszy.

Sam ja nie wiem, zkąd wiatr wstanie,
Ku wdzięcznej ochłodzie;
Już upadam ze wszystkich stron,
Będąc na swobodzie.

Nadzieja mi sama ufa,
Myśl mi naprawuje,
I ukazuje do Pana,
Co wszystkiem szafuje.

Choćbym się ja pod ziemię skrył,
I tam Ty mnie znajdziesz,
Choćbym się też w skale zawarł,
I tam mnie dosiężesz. cd.

więcej

Wejść na stronę: 1704 (Dziś: 2)